ὥστε (or ὡς) with the infinitive: result clause

studieniveau: 
1
Filters


The infinitive, preceded by ὥστε (sometimes ὡς), signals a possible result as a satellite.

Lexical usage

Infinitives of result often occur in one of the following constructions:

  • with a main verb expressing intention (i.e. ‘to be able to’ or ‘to cause’ – as an argument rather than a satellite);
  • with comparatives followed by ἤ ‘than’ (type: σοφώτερος ἢ ὥστε...);
  • with a negated main clause or an interrogative clause expecting a negative answer;
  • with a main clause expressing a condition.


In the case of ὥστε (or ὡς) with the infinitive the result often has an additional nuance:

  • of purpose, particularly with verbs of ‘causing’ such as ποιέω or διαπράττομαι (as an argument rather than a satellite);
  • of condition.

Translation tips

When the speaker uses an infinitive, he does not explicitly state whether the result is actually fulfilled or not. Because of this it is often possible to use the auxiliary 'can' in the translation of result clauses.

Syntactic behaviour

Sometimes the infinitive is accompanied by ἄν to put additional emphasis on the possible modality.

Historical background

The conjunctions ὡς and ὥστε (sometimes transcribed as ὥς τε in Homer) go back to the adverb ὡς ‘thus, in that way’, sometimes followed by an ‘epic τε’. The infinitive would then have functioned as a type of apposition.
Until the end of the sixth century B.C. the construction with the infinitive is the normal one. This means that the markedly subjective force of the infinitive emerged only later.

Indicators

A result clause is often anticipated in the main clause by the cataphoric οὕτως / οὕτω ‘thus’ or by the cataphoric pronouns τοιοῦτος ‘such’ of τοσοῦτος ‘so great, so much (pl.)’. Many other cataphoric expressions are possible, such as ἐς τοσοῦτο ‘to such an extent’, εἰς τοῦτο ‘to that extent’ or τούτῳ τῷ τρόπῳ ‘in that way’…

Frequential information

Als voegwoord wordt in de klassieke periode vrijwel altijd ὥστε gebruikt; ὡς eerder zelden. Alleen na vergrotende trappen is ὡς even gangbaar als ὥστε. De verhouding tussen de twee voegwoorden vertoont een duidelijke ontwikkeling: Aischylos heeft nog ὡς in een derde van de gevallen, maar tegen de tijd van Aristophanes en Lysias is ὥστε de enige overgebleven mogelijkheid.
In de helft van de gevallen staat er een signaalwoord in de hoofdzin (Wahlgren, apud Duhoux).

Example Sentences: 


ἐνθάδε οὔτε ἀργύριον ἔχομεν ὥστε ἀγοράζειν οὔτε ἄνευ ἀργυρίου ἐῶσι λαμβάνειν

Wij hebben hier geen geld om [proviand] te kopen noch laten zij ons toe om het zonder geld mee te nemen.



οἱ δὲ ἀκοντισταὶ βραχύτερα ἠκόντιζον ἢ ὡς ἐξικνεῖσθαι τῶν σφενδονητῶν

De speerwerpers schoten tekort om de slingeraars te bereiken.



ὅθεν καὶ πᾶν ποιοῦσιν ὥστε δίκην μὴ διδόναι μηδ’ ἀπαλλάττεσθαι τοῦ μεγίστου κακοῦ

En daarom stellen zij alles in het werk om niet gestraft te worden en niet bevrijd te worden van het grootste onheil [d.i. de schuld]. [doelnuance]



πολλὰ μὲν ἂν χρήματ’ ἔδωκε Φιλιστίδης ὥστ’ ἔχειν Ὠρεόν, πολλὰ δὲ Κλείταρχος ὥστ’ ἔχειν Ἐρέτριαν, πολλὰ δ’ αὐτὸς ὁ Φίλιππος ὥστε ταῦθ’ ὑπάρχειν ἐφ’ ὑμᾶς αὐτῷ

Philistides zou veel geld gegeven hebben om Oreos [in Euboia] te bezitten, Kleitarchos had veel gegeven om Eretria [ook in Euboia] te bezitten, en Philippos zelf had veel gegeven om dat overwicht op jullie te hebben. [voorwaardelijke nuance]



καὶ ἄλλαι μηχαναὶ πολλαί εἰσιν ἐν ἑκάστοις τοῖς κινδύνοις ὥστε διαφεύγειν θάνατον, ἐάν τις τολμᾷ πᾶν ποιεῖν καὶ λέγειν

Er zijn nog veel andere technieken om te midden van elk soort gevaren aan de dood te ontsnappen, als men ten minste alles durft te doen en te zeggen.



ἀποτετειχισμένοι ἂν ἦσαν, ὥστε μηδ’ εἰ μετέπεμψαν ἔτι ὁμοίως ἂν αὐτοὺς ὠφελεῖν

Zij zouden al ingesloten zijn door een muur, zodat het hen toch niet meer zou helpen, ook al zouden ze hen ontbieden. [mogelijke modaliteit]



[…] τῶν οἰκείων μοι πραγμάτων τοιούτων συμβεβηκότων ἐν τῷ τότε καιρῷ, ὥστε ὑμᾶς ἂν ἀκούσαντας ἐλεῆσαι

[…] hoewel mijn eigen zaken op dat moment in zulk een toestand waren dat jullie medelijden met mij zouden hebben, als jullie ze zouden horen



εἰ δέ τι μὴ σπουδῆς ἦν ἄξιον ὥστε κεκτῆσθαι διέφθειραν

But if something was not worth keeping in their possession they destroyed it.