Relative clause - agreement

Filters


δεῖ δὲ τῶν νέων ἐρᾶν ὡς Ἀλκιβιάδου Σωκράτης, ὃς ὑπὸ μιᾷ χλαμύδι πατρὸς ὕπνους ἐκοιμήθη

One should love youths in the way Alcibiades was loved by Socrates, who slept with him under one cloak as a father.


A relative clause agrees in number and gender with its predicate. It derives its case from its function in the relative clause.

Syntactic behaviour

A constructio ad sensum is possible, i.e. when the relative pronoun does not agree with the grammatical gender or number of its antecedent but with its natural gender or number. Dit is ook het geval in het Nederlands: Jantje, die naar huis fietste, reed de sloot in. en Een aantal vragen, die vaak gesteld worden, hebben we alvast opgelost.

Example Sentences: 


αὐχμηρός γέ τις, ἦν δ’ ἐγώ, ὢν καὶ ἀπὸ παντὸς περιουσίαν ποιούμενος, θησαυροποιὸς ἀνήροὓς δὴ καὶ ἐπαινεῖ τὸ πλῆθος — ἢ οὐχ οὗτος ἂν εἴη ὁ τῇ τοιαύτῃ πολιτείᾳ ὅμοιος;

Hij zou inderdaad een smerige vent zijn, zei ik, en iemand die van alles winst wil maken, een oppotter — zo iemand die de menigte graag heeft — zou die man dan niet op zulk een samenleving lijken?



ἐπ’ αὐτοφώρῳ οὖν λάβοιμεν ἂν τὸν δίκαιον τῷ ἀδίκῳ εἰς ταὐτὸν ἰόντα διὰ τὴν πλεονεξίαν, πᾶσα φύσις διώκειν πέφυκεν ὡς ἀγαθόν, νόμῳ δὲ βίᾳ παράγεται ἐπὶ τὴν τοῦ ἴσου τιμήν

We zouden dan de rechtvaardige op heterdaad betrappen terwijl hij hetzelfde doel als de onrechtvaardige nastreeft uit hebzucht, iets wat elk wezen van nature als een goed nastreeft, maar onder dwang van de wet wordt [elk wezen] tot eerbetoon aan de gelijkheid gedreven.



στᾶσα ἀντίον τοῦ ἀγάλματος εὔχετο Κλεόβι τε καὶ Βίτωνι τοῖσι ἑωυτῆς τέκνοισι, οἵ μιν ἐτίμησαν μεγάλως, τὴν θεὸν δοῦναι τὸ ἀνθρώπῳ τυχεῖν ἄριστόν ἐστι

Terwijl [de moeder] vóór het godenbeeld stond, bad ze tot de godin om haar eigen kinderen Kleobis en Biton, die haar een grote eer bewezen hadden, te geven dat ze het beste menselijke lot zouden ondergaan.



Κλεοπάτραν δὲ περιῆλθεν ἡ δίκη τῆς Πτολεμαίου φυγῆς ἀποθανοῦσαν ὑπὸ Ἀλεξάνδρου, ὃν αὐτὴ βασιλεύειν ἔπραξεν Αἰγυπτίων

Cleopatra was punished for the exile of Ptolemy when she was put to death by Alexander, whom she herself had made king of the Egyptians.